. Ik heb over het algemeen een redelijk luchtige gemoedstoestand.
. Het gaat goed met mijn gezondheid. Mijn darmen werken voor het eerst in 24 jaar normaal. Ik ga nu een paar keer per dag naar het toilet en ik heb een normale vaste ontlasting. . Ik ben nog 1 kg in gewicht toegenomen. Ik weeg nu 83 kg. Ik heb ook geen buikpijn meer onmiddellijk na het eten en ik moet niet meer onmiddellijk naar het toilet na het eten.
. Mijn eczeem is meestal volledig afwezig. Met momenten komen er nog kleine plekjes door die dan weer verdwijnen. De jeuk op mijn onderbenen is zo goed als volledig beter. Het komt nog wel eens terug en dan verdwijnt het weer. Het is nu gebleken dat de grote vurig rode plek die zich op mijn onderbeen bevindt, geen eczeem is. Het is een infectie veroorzaakt door de Candida schimmel. Dit wordt met een zalf behandeld die werd voorgeschreven door een dermatoloog.
. Ik heb nog regelmatig hoofdpijn, vooral als ik intensief moet studeren en grote hoeveelheden leerstof moet verwerken. De hoofdpijn gaat wel sneller weer over dan vroeger.
. Er is voor het eerst sedert de behandeling een verbetering wat mijn vermoeidheid betreft. De bijzonder intense vermoeidheid die ik kon voelen was al verdwenen. Maar het chronische gevoel van moeheid was tot nu toe onveranderd. Nu is er een lichte verbetering wat dat betreft. Ik heb iets meer energie. Ik heb het niet meer nodig om tweemaal per dag 30 minuten te slapen.
. Vroeger moest ik maar aan een taak die ik moest doen, denken en werd ik al moe en kreeg ik hoofdpijn. Dit heb ik niet nu niet meer.
. Ik slaap nu zeer goed. Ik kan goed inslapen en ik geniet een goede nachtrust. Ik droom nog veel. Ik heb een tijdje de LTA zelfbehandeling toegepast een uur voor het slapengaan. Het was opvallend hoe snel ik toen kon inslapen en welke goede nachtrust ik toen had. Ik sliep ontspannen en rustig. Onmiddellijk nadat ik begon met het doen van de zelfbehandeling was mijn probleem van moeilijk inslapen opgelost en is sedertdien zo gebleven. Ik heb jammer genoeg geen tijd meer voor het toepassen van de zelfbehandeling.
. Ik heb geen last meer van fluiten in mijn oren. (Ik had dit nog maar enkele maanden, misschien was het zonder therapie ook weer vanzelf over gegaan, misschien ook niet).
. Er is nog een verbetering in onthouden van leerstof die ik ingestudeerd heb. Ik vergeet ook minder snel iets wat ik in praktijkoefeningen geleerd heb nadat ik het nog heb kunnen inoefenen.
. Alleen, tijdens het doen van een consult of stages lopen of vaardigheden oefenen ben ik de opgedane kennis snel weer vergeten en kan ik het slecht reproduceren. Dit moet nog veel verbeteren.
. Als ik iets niet weet dat ik eigenlijk had moeten weten vanwege mijn geneeskunde studie, kan ik daar nu anders mee omgaan. Ik voel me niet meer dom, ik heb het gevoel dat ik nu toch ook niet alles kan weten en dat ik best iets mag vergeten.
. Mijn onzekerheid als ik iets moet doen en mijn angst om fouten te maken is duidelijk minder. Ik ben innerlijk veel kalmer in moeilijke situaties. Ik blijf rustig, ik heb vertrouwen dat het goed komt of dat ik het goed zal doen. Door dat vertrouwen kan ik een opdracht ook veel beter afmaken.
. Ik kan mij tijdens praktijkoefeningen veel beter richten op datgene waar ik mij moet op richten. Ik ben minder bezig met denken dat ik het niet zal kunnen of wat de ander wel zal denken. Daardoor ben ik minder aan klungelen tijdens praktijkoefeningen.
. Ik ben ook duidelijk handiger geworden. Dit is niet het resultaat van het zelfvertrouwen dat ik gewonnen heb. Ik ben gewoon handiger geworden.
. Ik ben niet meer ontmoedigd als ik iets nieuws dat ik moet leren niet snel onder de knie heb. Ik blijf rustig, ik heb vertrouwen dat het mij zal lukken, ik voel geen angst of paniek meer.
. Ik kan iets beter omgaan met nieuwe situaties en nieuwe eisen en verwachtingen die gesteld worden. Ik heb iets meer vertrouwen dat het mij wel zal lukken.
. Ik ben toch nog onzeker en gespannen als ik iets nieuws moet leren dat een zekere vaardigheid en kunde vereist.
. Ik heb zo goed als geen plankenkoorts meer. Ik heb gedurende een uur een voordracht moeten geven voor een groep van 60 studenten. Ik was enkel een beetje zenuwachtig in het begin, maar ik was daarna snel op mijn gemak. Ik heb moeiteloos de voordracht (eigenlijk moest ik les geven) kunnen geven en ik heb het goed gedaan.
. Ik voel nog altijd onzekerheid en verkramptheid tegenover een vrouw die ik leuk vind, alhoewel dit al van bij de start van de behandeling in lichte mate verbeterd is. Als ik probeer in contact te komen met een leuke vrouw doe ik dit nog onhandig of ziet zij mij niet zitten. Heel frustrerend !
. Wat wel beter gaat is dat ik mij niet meer onmiddellijk afgewezen voel door een vrouw of me niet goed genoeg voel voor een vrouw.
. Er zijn nog een paar angsten beter: de angst om oud te worden, de angst dat ik geen goede arts zal zijn en de angst om dierbaren te verliezen.
. Ik heb niet meer het gevoel dat mijn leven een gevecht is. Wat ik nog als een gevecht ervaar is ‘liefde’ (liefde met een vrouw). Er zijn veel minder teleurstellingen in mijn leven, behalve dan nog in de liefde. Er zijn minder barrières, er zijn minder tegenslagen. Er zijn nog wel tegenslagen, maar ik kan er beter mee omgaan en weer moed bijeenrapen en weer doorgaan. Ik kan meer denken in de zin van dat het wel in orde komt.
. Ik kon vroeger vol schieten met emoties in bepaalde situaties. Daardoor blokkeerde ik helemaal. Dit heb ik niet meer, ik geraak door een emotie heen, ik blijf er niet meer in vastzitten. Ik ben er niet meer door verlamd, een emotie is niet meer totaal overweldigend.
. Het maakt me niet meer uit of anderen mij aardig vinden. Ik ben er zo goed als niet meer mee bezig wat een ander van mij denkt (behalve dan als het om een vrouw gaat die ik leuk vind).
. Ik voelde mij nogal eens beschaamd als ik erover nadacht wat mensen wel van mij zouden kunnen denken. Dit is verdwenen.
. Ik ben niet meer onecht, of ik neem geen geforceerde houding meer aan in situaties waarin ik mij nog onzeker voel. Dit is vervangen door de houding: ik word toch afgewezen, of ik kan het hier toch niet waarmaken, dus zal ik maar een norse houding aannemen tegenover anderen, zodat ik afgewezen word. Ik zorg er opzettelijk voor dat ik afgewezen wordt. Dit is natuurlijk weer niet de juiste oplossing van een situatie, dus dat is een punt waar nog moet aan gewerkt worden.
. Ik voel me duidelijk minder gespannen. Dit is opmerkelijk verbeterd. In het verleden was ik bijna altijd gespannen, dit is verdwenen.
. Ik kan iets beter een beslissing nemen. Ik heb iets meer vertrouwen dat ik de juiste beslissing zal nemen en achteraf heb ik iets meer vertrouwen dat ik de juiste beslissing genomen heb.
. Ik ben iets milder tegenover mensen die klagen. Ik ben ook wat milder naar mezelf toe.
. Ik ben minder boos als ik iets niet vind.
.
Nog bijkomende te verbeteren punten
. Ik moet nog beter leren klinisch redeneren en beter kunnen onthouden om alles zo goed en zo kort mogelijk te kunnen reproduceren.
. Ik ben snel weer pas geoefende vaardigheden en pas opgedane kennis vergeten.
. Ik heb teveel tijd nodig om een consult uit te voeren en te rapporteren. Ik heb moeite met het formuleren van verkregen gegevens en structuur houden bij een onderzoek van een patiënt. Andere studenten praten beter in medische termen dan ikzelf en kunnen beter de kennis reproduceren en gebruiken dan ikzelf.
. Voor een nachtdienst ben ik depressief en voel ik mij alleen. Dit is al sterk verbeterd maar het is toch nog aanwezig. Op de nachtdienst in het ziekenhuis heb ik het gevoel er niet bij te horen.
. Dit gevoel er niet bij te horen heb ik wel regelmatig in diverse groepen alsof ik de aansluiting met de groep niet kan bereiken of er gewoon buiten sta en niet leuk spontaan mee kan doen. Ik mijd nog bepaalde contacten in groep, zoals tezamen een borrel gaan drinken. Ik ben bang dat ik niet voortdurend gezellig mee zal kunnen doen.
. Indien ik stress en zorgen heb word ik ’s morgens te vroeg wakker.
