Mijn naam is en ik woon in Groningen in Nederland. Op de website van Ingrid Holvoet heb ik een aankondiging gelezen waarin ze vermelde dat ze kandidaten zocht om het verloop van een behandeling met de LTA therapie te filmen. De kandidaat diende de bereidheid te hebben zijn identiteit en de meeste probleempunten waar hij last van heeft op het internet te vermelden. Ik heb een email gestuurd en heb daarna telefonisch contact gehad met Ingrid Holvoet en ik ben aanvaard als een kandidaat. Daarna heb ik de vragenlijst ingevuld. Ingrid heeft enkele patronen van mij over de telefoon gevoeld en mij daarna enkele dagen op afstand behandeld om te testen of ik goed reageerde. Dit was het geval. Ik voelde de eerste resultaten. De behandeling op afstand met als doel alle of de meeste probleempunten waar ik al 20 jaar door geteisterd ben, op te lossen werd gestart. We hebben elkaar niet ontmoet. We wonen op een afstand van ongeveer 400 km van elkaar.
Ik ben 43 jaar. Van beroep ben ik kinderverpleegkundige en sinds de start van het nieuwe academiejaar (begin september) studeer ik geneeskunde. Dit is een vierjarige opleiding tot basisarts (‘huisdokter’ voor de Vlamingen) i.p.v. van de normale zesjarige opleiding. Bij de zesjarige opleiding wordt in de eerste drie academiejaren uitsluitend theorie gegeven. Bij de vierjarige opleiding wordt de stof van deze eerste drie jaren in het eerste jaar gegeven. Er wordt verondersteld dat de stof van het eerste academiejaar gekend is door andere reeds gevolgde studies. Zoals in mijn geval mijn studies voor verpleegkundige. Dus moet ik enkel nog de leerstof van het tweede en derde jaar instuderen. Er is om de vijf weken een tentamen over de stof van het tweede en derde jaar. Ik ben geslaagd in een ingangsexamen voor deze opleiding.
Ik kan niet dikwijls de les bijwonen, aangezien ik werk in het weekend en moet studeren tijdens de week. Ik heb net genoeg geld om in mijn levensonderhoud te voorzien.
Al jaren kamp ik met lichamelijke en emotionele klachten die 20 jaar geleden bijna geleid hebben tot zelfmoord. Ik heb toen toch besloten verder te leven en mijn problemen aan te pakken. In de loop van de laatste 20 jaar heb ik tal van alternatieve therapieën gevolgd en heb bijna al mijn geld hierin geïnvesteerd. Helaas heb ik desondanks nog altijd veel problemen. Ik heb aardig wat technieken ondergaan en toegepast voor het oplossen van mijn problemen. Maar telkens was er geen duidelijk positief effect en werd ik er niet beter van.
Ik heb nog steeds last van een minderwaardigheidscomplex, faalangst, depressieve klachten, studeer/leerproblemen, spijsverteringsproblemen, huid- en haarproblemen, vermoeidheidsklachten en ondergewicht. Ik voel me nog steeds niet happy met mezelf en mijn leven al doe ik heel veel om me wel zo te kunnen voelen. Ook ben ik niet in staat om de juiste vrouw in mijn leven aan te trekken en een fijne vaste relatie op te bouwen. Daarnaast heb ik seksuele problemen (premature ejaculatie).
.
Lijst van therapieën die ik gevolgd heb
Homeopathie (zowel klassiek als complex), acupunctuur, bioresonantie, ondevit, well-balanced – inside-out, orthomoleculaire geneeskunde, fytotherapie, touch for health, verschillende diëten en ontgiftingskuren, dikke darm spoelingen met probiotica, reiki, EFT/TAT/BSFF (emotional freedom techniques), hypnose/zelf-hypnose, meditatie, spirituele helingen, positief denken – affirmaties.
.
Diverse probleempunten
. Ik ben heel ongelukkig met mijn uiterlijk. Ik ben groot (196 cm), mager (weeg 80 kg) en heb sinds mijn 20e jaar haaruitval en ben dus kalend. Dit was toen het begon een drama voor mij en hoewel ik dit nu min of meer geaccepteerd heb, heeft het nog steeds een negatieve invloed op mijn zelfbeeld. Ik heb heel veel gedaan om mijn haaruitval te stoppen en nieuwe haargroei te krijgen, maar dit is niet gelukt. Wanneer ik mezelf zie in de spiegel voel ik me zo verschrikkelijk lelijk en heb ik een ellendig gevoel van schaamte en pijn. En dan zie ik vooral mijn kale hoofd en mijn magere, lange gestalte.
Anderen noemen mij soms ‘lange Jan’ of ‘kale’. Ik voel mij dan verdrietig en schaam me voor mijn uiterlijk. Of ik word heel kwaad omdat mensen mij veroordelen op iets waar ik zelf onder lijd, en dat doet pijn. Ik voel mij daarenboven door mijn uiterlijk niet aantrekkelijk en oninteressant voor vrouwen. Ik heb het gevoel dat ik abnormaal ben en ‘niet om van te houden’.
. Het houdt me heel erg bezig dat ik lang en mager ben. Daarom ga ik vijfmaal per week naar een fitness-centrum om breder te worden. Als ik breder kan worden zal ik minder lang lijken. Om de een of andere reden slaag ik er maar niet in om zwaarder te worden.
. Ik kan mij tijdens het studeren niet goed concentreren. Ik word door andere dingen afgeleid en ga daarop in. Wanneer ik i.v.m. een tentamen angst heb om het niet goed te doen, of om afkeuring of kritiek te krijgen, houd ik mij liever met iets anders bezig waardoor deze stress verlaagt. Ook ben ik soms te veel bezig met wat mij op dat moment emotioneel bezig houdt. Ik blijf dan hangen in die emotie en kan mij moeilijker concentreren. Soms heb ik het gevoel dat het toch geen zin heeft wat ik doe, waardoor mijn motivatie afneemt en ik mij moeilijker kan concentreren.
Ik ben intelligent al voel ik me vaak dom. Sommige zaken begrijp ik in één keer maar voor een aantal zaken duurt het even voor ik het begrijp. Vooral als het over onderwerpen gaat die mij onbekend zijn of als het om begrippen met een ruimtelijke oriëntatie gaat zoals die worden gebruikt in de anatomie. Ruimtelijk inzicht is er wel maar ik had dit graag nog beter gewild. Ik merk dat ik het lastig heb met het opslaan en onthouden van de grote hoeveelheid leerstof. Ik kan wat ik ingestudeerd heb niet onmiddellijk reproduceren of toepassen op een tentamen. Het duurt een tijdje voor ik de juiste informatie kan ophalen. Ik heb moeite met het onderscheiden van de meest belangrijke informatie t.o.v. de minder belangrijke informatie. Ik ben niet altijd even snel van begrip bij uitleg van complexe of ruimtelijke problemen. Wanneer ik iets niet snel begrijp vind ik mezelf heel dom, verkramp ik en lukt het mij niet meer om het te begrijpen. Als ik iets niet begrijp voel ik angst, frustratie en voel ik mij minderwaardig.
. Op 20-jarige leeftijd ben ik bijna overleden aan acute darmproblemen. De laatste 30 cm dunne darm was afgestorven en zorgde voor darmobstructie en diende te worden verwijderd. Sindsdien heb ik een slechte spijsvertering en veel klachten van winderigheid, oprispingen en een vol/onrustig gevoel in mijn buik. Ik heb vaak buikpijn verergerd door psychische klachten. Bij meerdere medische onderzoeken zijn geen lichamelijke afwijkingen vastgesteld. Ik ben gevoelig voor darminfecties waarbij ik dan veel last heb van diarree. Vier tot vijf maal per jaar heb ik weken aan een stuk diarree. Ik kan dan zo’n hevige buikkrampen hebben dat ik dubbelklap van de pijn. Meerdere keren per jaar heb ik daarenboven gedurende een dag hevige krampen en diarree en dan gaat het weer over.
Ik heb eczeem vanaf de leeftijd van zeven jaar. En acné vanaf de leeftijd van veertien jaar. Mijn eczeem is verergerd met de jaren. Het start in september of iets later om ergens in mei volledig te verdwijnen. In het begin zijn er kleine plekjes en blaasjes die licht jeuken. Dit op de buitenkant van mijn ellebogen, de middelvinger van mijn rechterhand en soms ook de ringvinger van mijn rechterhand. Binnen enkele weken worden dat grote plekken die vurig rood zijn, flink jeuken en kunnen opengaan tot bloedens toe. Mijn eczeem is de laatste jaren zo erg geworden dat ik er bijna niet meer door kan werken. Als verpleger gebruik ik iedere dag ontsmettingsmiddelen, waardoor mijn vingers heel pijnlijk worden. Op mijn scheenbenen heb ik kleine plekjes eczeem. Op mijn onderbenen heb ik een zeer sterke jeuk die bijna pijn te noemen is.
Mijn acné is nog licht aanwezig. Ik heb meestal nog een aantal pus puistjes en rode puistjes op mijn gezicht.
Door mijn ondergewicht heb ik het snel koud. In de winter heb ik om te slapen enkele T-shirts, extra dekens en enkele truien nodig om warm te blijven. Ik voel me ook vaak moe en heb een gebrek aan energie/vitaliteit. Ik ben chronisch neusverkouden.
Ik heb de laatste tijd veel last van spanningshoofdpijn en een pijnlijke nek. Ik heb ook last van rugklachten, vooral lage rugpijn, en soms gespannen schouderbladspieren. De pijn in mijn onderrug voel ik vooral wanneer ik emotioneel niet lekker in elkaar zit. En dat is nogal eens het geval.
Mijn gezondheid is niet geweldig maar ook niet echt slecht. Ik voel me vaak fysiek niet lekker (moe, weinig energie, wat ziekelijk, uitslag in de liezen, overal wat lichte pijntjes en verkrampingen).
. Ik heb te weinig energie en ben te snel vermoeid, maar kan op wilskracht en discipline lang doorgaan. Ik ben soms zo moe dat ik mij door erdoor moet slepen. Gedurende de dag heb ik het nodig om tweemaal 30 minuten te slapen.
Ik heb vaak weinig energie bij weerstand tegen dingen die ik niet leuk vind. Als ik denk aan dingen die veel inzet kosten word ik al moe bij die gedachte alleen.
. Het is moeilijk voor mij om leuke vrouwen aan te trekken. Ik voel me heel onzeker tegenover vrouwen. Als ik een vrouw leuk vind dan durf ik haar niet te benaderen omdat ik totaal verkramp (emotioneel en lichamelijk). Ik voel me snel afgewezen of niet goed genoeg tegenover een vrouw. Ik heb een aantal relaties gehad, maar die duurden nooit lang. De langste duurde een half jaar. De laatste drie jaar heb ik geen relatie meer gehad. Relaties stopten steeds door mijn onzekerheid waardoor ik bang was haar te verliezen of bang was niet goed genoeg te zijn. Ik word meestal verliefd op een vrouw die mij niet ziet zitten. Ik voel mij aangetrokken tot meisjesachtige vrouwen, met een leeftijd van 30 tot 35 jaar. Op dit moment ben ik voor het eerst in enkele jaren weer verliefd. Maar ze ziet me weeral niet zitten. Mijn onbeantwoorde verlangens naar een vrouw die ik heel leuk vind houden mij heel erg bezig en zijn een bron van frustratie voor mij. Als ik nu verliefd word heb ik het gevoel dat ik niet goed genoeg ben, dat ik niet aantrekkelijk genoeg ben of niet waardig genoeg ben.
. Ik schaam me voor mijn lengte, mijn veel te mager zijn, mijn kaalheid, mijn ouders/afkomst. Ik schaam me voor het feit dat ik alleen ben (geen vrouw heb) en voor mijn seksuele verlangens. Mijn seksuele gevoelens kunnen mij behoorlijk verward maken omdat ik ze vaak gebruik om spanning te kunnen ontladen of om mijn realiteit te ontvluchten. Ik schaam me ervoor dat ik hierin zo op kan gaan en dit zo hard nodig lijk te hebben.
Dit alles kan heel intens zijn waardoor ik me heel ongemakkelijk voel bij mensen en contact vermijd.
. Ik voel me minderwaardig over mijn afkomst. Ik kom uit een arbeidersgezin waarbij beide ouders geen hogere opleiding hebben gevolgd of veel hebben bereikt in hun leven.
Verder voel ik me minderwaardig t.o.v. mensen die aantrekkelijk zijn, vol zelfvertrouwen zijn en geslaagd lijken in het leven. Ik voel me minderwaardig tegenover mensen die veel intelligenter lijken en meer gesofisticeerd lijken dan ik ben. Ik ben snel geïmponeerd door mensen die intelligenter zijn. Ik schuif mezelf daarbij aan de kant en denk dat ik zelf niets weet.
In situaties met mensen die goed gebekt zijn of populair zijn voel ik me minderwaardig. Ook t.o.v. vrouwen die ik leuk vind voel ik me minderwaardig. Ik voel me eigenlijk dikwijls minderwaardig alsof ik niet goed genoeg ben. In situaties waar ik me afgewezen of genegeerd voel, belachelijk gemaakt voel, kritiek of tegenwerking krijg voel ik me nog meer minderwaardig. Door deze minderwaardigheidsgevoelens voel ik me vaak onzeker in relaties met mensen.
. Ik voel me dikwijls onzeker als ik iets moet doen. Ik ben snel bang fouten te maken en te falen. Een gedachte aan iets wat fout zou kunnen gaan kan mij al zo onzeker maken dat ik er buikpijn van krijg. Dit weerhoudt me ervan om mijn dromen te realiseren. Wel ben ik in staat geweest om kinderverpleegkundige te worden en dit werk goed te doen. Desondanks voel ik me regelmatig nog enigszins onzeker als verpleger. Ik ben bang om iets niet goed te doen. Nu met de studie ben ik vaak onzeker omdat ik bepaalde informatie niet weet terwijl ik die zou moeten weten. Dit veroorzaakt regelmatig spanningshoofdpijn.
. Er zijn veel situaties waarin ik mij onzeker voel. In een groep voel ik mij meestal onzeker en kan ik heel verkrampt reageren. Ik word stil of ga met de anderen meepraten en durf mijn eigen mening niet zeggen. Ik ben bang dat ze mij abnormaal of gek zullen vinden. In mijn geneeskunde groep voel ik mij wat minder thuis omdat de anderen zich makkelijker voelen in de groep en losser zijn in hun gedrag. Ik ben de groep daardoor wat gaan mijden.
Thuis bij mijn ouders kan ik me heel onzeker voelen. Wanneer ik moet presteren kan ik mij heel onzeker voelen. De intensiteit kan enorm wisselen van lichtjes op mijn ongemak zijn en wat onrust in mijn buik voelen, tot heel onzeker zijn met buikkrampen/buikpijn, diarree en er bijna misselijk van worden. Dit laatste in het bijzonder tijdens verliefdheid wanneer de uitverkorene weer eens ‘onbereikbaar’ is voor mij.
. Ik denk dikwijls dat ik iets niet kan. B.v. Ik denk dat ik geen dokter kan worden want ik kan geen goede diagnose stellen. Ik kan geen goede therapie bedrijven, ik kan niet …
. Door mijn faalangst verkramp ik en ga ik situaties vermijden. Dit komt frequent voor en kan zodanig intens zijn dat ik bepaalde doelen niet kan bereiken. Ik heb faalangst m.b.t. liefde, seks, sport, dansen (ben wat onhandig), studeren/tentamens, contacten leggen, uitvoeren van (medische) handelingen. Ik heb heel veel last van tentamenstress. Dit komt voort uit de angst om iets niet goed te kunnen onthouden, angst om te weinig tijd te hebben om alles voldoende te kunnen instuderen, angst om iets in de leerstof niet goed te begrijpen.
. Ik ben niet heel snel in paniek. Wel voel ik paniek in me opkomen in acute situaties op het werk waarbij een kind echt in levensgevaar komt en direct handelen nodig is (ik ben dan bang om de verkeerde dingen te doen). Bij paniek voel ik me helemaal verkrampt en kan ik bijna niet meer denken.
. Ik kan mezelf niet accepteren om hoe ik eruit zie en om hoe ik ben.
. Contact met mensen kan heel moeizaam verlopen omdat ik te onzeker ben. Ik durf geen contacten leggen of contacten verlopen stroef omdat ik te krampachtig ben in mijn praten, in mijn reageren. Dat stoot een ander af en daardoor voel ik me afgewezen en nog meer onzeker. Ik kan dan heel verkrampt reageren, of ik trek me terug en raak in mezelf gekeerd, of ik reageer heel geïrriteerd of zelfs gemeen.
. Bij vrouwen verloopt het vaak zo dat als ik voor mijn gevoel geen positief signaal krijg, ik snel denk dat ze mij afwijst en niet in mij geïnteresseerd is. Dat voelt aan als een teleurstelling en een soort verdriet waardoor ik me nog meer in mezelf terugtrek. Ik raak geblokkeerd en ik reageer kortaf waardoor het contact nog moeilijker gaat verlopen. Als ik verliefd ben ga ik er bijna van uit dat ze mij toch niet moet en mij zal afwijzen. Of dat ik toch niet goed genoeg zal zijn. Zij zal mij hiervan bewust maken waardoor ik mij gekwetst zal voelen.
. Ik voel me mij vaak niet op mijn gemak bij mensen. Ik voel me dikwijls bedreigd omdat ik denk dat zij beter zijn dan mij en dat ze mij als een domme, zwakke, lelijke vent beschouwen. Vooral bij vreemde mensen voel ik mij niet op mijn gemak. Dikwijls probeer ik contact te vermijden. Wat niet betekent dat ik volledig in isolement leef. Ik ben bang om belachelijk of abnormaal gevonden te worden. Ik heb angst om gekwetst te worden, angst om uitgelachen te worden, angst om afgewezen te worden, angst om niet goed uit mijn woorden te komen enz. Ik ga niet graag uit omdat ik mij niet op mijn gemak voel en daardoor niet echt kan of durf genieten.
. De angst om uitgelachen te worden is een oude angst van mij en die heeft mij vaak beperkt. Ik heb angst dat de anderen mij zullen uitlachen als ik niet meer weet wat zeggen (zoals bij een spreekbeurt of een groepsgesprek), of wanneer ik iets verkeerd zeg. Ik voel mij ongemakkelijk bij gesprekken in groep. Ik ben bang om uit de toon te vallen, bang om niet vlot in een gesprek te kunnen meepraten, bang om abnormaal te zijn. Ik ben bang om vragen te stellen omdat ze mij dan misschien dom zullen vinden. Ik ben bang dat ik onzeker zal worden en raak daardoor verkrampt. Ik wil niet dat mensen mij onzeker, nerveus of onhandig zien. Ik schaam me daarvoor. Vanaf mijn vroege jeugd al heb ik mij ongemakkelijk gevoeld in een groep.
. Als mensen iets over mij zeggen denk ik heel snel dat het negatief bedoeld is. Als ik een complimentje krijg voel ik dat niet als een compliment maar denk ik dat het bedoeld is om te slijmen of om iets van mij gedaan te krijgen.
Op het werk zijn er wel eens kleine strubbelingen of conflictjes doordat ik emotioneel reageer op de collega’s en omgekeerd. Bij kritiek of bij op- of aanmerkingen van hen kan ik snel in de verdediging gaan of fel reageren. Aangezien ik nu enkel in het weekend werk heb ik moeite om goede contacten op te bouwen met de kinderen en hun ouders. Ik heb er tijd voor nodig eer er een goed contact met mensen ontstaat. Ik moet wennen aan een nieuw contact, het duurt een tijd voor het vertrouwd voelt. Aangezien het contact met de kinderen en de ouders nu heel kortstondig is, verloopt het contact afstandelijk.
. Ik heb plankenkoorts. Ik voel me onzeker als ik in een groep of voor een groep een praatje moet houden. Het weerhoudt me ervan om te spreken in openbare gelegenheden.
. Ik heb angst om alleen te blijven, angst om ernstig ziek te worden, angst om oud te worden, angst om lelijk te zijn, angst om niet goed genoeg te zijn, angst dat ik iets niet weet, angst dat ik geen goede arts zal zijn, angst om dierbaren te verliezen, angst om niet gelukkig te worden of ongelukkig te blijven.
. Ik heb het gevoel dat ik me moet bewijzen tegenover mezelf om een goed gevoel over mezelf te kunnen krijgen of om mij goed genoeg te voelen. Ik heb het gevoel dat ik me moet bewijzen t.o.v. het meisje dat ik leuk vind (ik houd van intelligente vrouwen) of t.o.v. mannen (om man genoeg te zijn). Ik heb de goedkeuring en het respect van mijn ouders nodig dus denk ik dat ik mij ook t.o.v. hen wil bewijzen dat ik toch wel wat kan en goede dingen kan doen. Nu ik geneeskunde studeer voel ik dat ik mij moet bewijzen dat ik dit ook echt waard ben en dat geeft best stress
. Ik kan heel zwaartillend zijn, ik trek mij dingen dikwijls erg aan, in het bijzonder mijn eigen problematiek. (vrouwen, mijn uiterlijk, verbeteren van mijn aantrekkelijkheid, gezondheid, verbeteren van mijn gezondheid). Ook zaken die ik oneerlijk vind verlopen in de wereld kan ik mij erg aantrekken.
. Ik kan snel teleurgesteld zijn en word dan stiller (trek me in mezelf terug), word kortaf, kan tegenover personen die ik goed ken geïrriteerd/prikkelbaar reageren. Maar ik slik mijn teleurstelling vaak ook in of houd me goed/sterk t.o.v. anderen. Doordat ik teleurgesteld ben ervaar ik een situatie als negatief. En dan denk ik dat er in de toekomst ook alleen maar negatieve dingen zullen gebeuren. En dan ben ik bang als er iets leuks is dat er iets op zal volgen dat een flinke teleurstelling zal zijn.
Het snel teleurgesteld zijn en uit mijn evenwicht zijn komt vaak voor. Ik kan me bij kleine teleurstellingen wel snel herstellen, maar ik merk dat ik door b.v. een klein computer probleem heel heftig kan reageren met veel frustratie en boosheid (hierbij is bijna altijd niemand aanwezig, ik laat me niet zo gaan bij anderen in de buurt).
Vooral liefdesverdriet kan mij behoorlijk van mijn stuk brengen en het duurt lang voordat ik daar over heen ben.
Over sommige zaken kan ik gemakkelijker heen geraken, kan ik sneller relativeren en bekijk ik hoe ik het anders kan doen.
. Ik maak me snel zorgen. Ik pieker veel. Ik ben heel veel bezig met hoe ik mijn problemen kan oplossen. Ik maak me er veel zorgen over dat het toch allemaal niet goed zal gaan. Zoals met een vrouw/liefde, carrière, gezondheid of financiën.
. Ik heb over het algemeen een negatief verwachtingspatroon. Ik denk meer dat het mij niet zal lukken of dat iets toch niet voor mij is weggelegd dan dat ik overal kansen en succes zie. Ik denk snel dat iets toch niet goed zal gaan (vooral i.v.m. vrouwen, gezondheid, uiterlijk, al blijf ik wel gemotiveerd om hieraan te blijven werken). Met betrekking tot de liefde denk ik dat zij mij toch niet leuk zal vinden, zij mij toch zal afwijzen, zij mij toch zal kwetsen. I.v.m. carrière denk ik dat ik er toch niet in zal slagen om mensen daadwerkelijk te kunnen helpen, dat ik toch te dom ben om te slagen. I.v.m. spirituele groei denk ik dat ik toch niet onvoorwaardelijk van mezelf zal kunnen houden, dat ik toch wel niet spiritueel zal kunnen groeien. I.v.m. seks denk ik dat ik toch wel te snel zal klaarkomen en haar zal teleurstellen.
. Ik zit snel in de put, vooral als het i.v.m. liefde en mijn uiterlijk is. Ik ben snel ontmoedigd. Als een meisje eerst neen zegt, denk ik onmiddellijk dat ze mij niet wil hebben. Indien ik een bepaalde techniek of kennis die ik wil leren niet snel onder de knie heb ben ik snel ontmoedigd. Ook wanneer het contact met mijn ouders weer eens moeizaam verloopt. Ik voel me soms echt machteloos, vooral i.v.m. de liefde.
Maar na een halve dag ben ik meestal door het ergste heen, al blijven de negatieve gevoelens van somberheid, ontmoediging of machteloosheid nog een tijd aanwezig.
. Ik ben in zekere mate depressief. Ik voel me depressief en down. Ik heb de laatste jaren een sombere ondertoon in mijn stemming. Ik voel meestal een soort verdriet, teleurstelling, wanhoop op de achtergrond. Ik kijk negatief tegen het leven aan.
Dit wordt versterkt door het feit dat het mij niet lukt om mijn problemen op te lossen en mijn situatie te verbeteren, iets waar ik zo naar verlang.
. Ik voel me regelmatig wanhopig. Af en toe is dit diepe wanhoop wanneer het me maar niet lukt om bepaalde problemen op te lossen of bepaalde doelen te bereiken. Ik voel me wanhopig omdat niets tot nu toe geholpen heeft om mijn lichamelijke en emotionele problemen op te lossen. Ik ben heel fatalistisch en cynisch geworden omdat ik denk dat er niets is dat mij kan helpen. Vooral nu ik ouder word en het mij wederom niet lijkt te lukken een leuke vriendin aan te trekken en ik nog steeds fysieke klachten heb en last heb van weinig zelfvertrouwen, schaamte, angst, somber zijn enz. Dit kan me heel wanhopig maken en mij het gevoel geven dat ik het verdiend heb. Of dat ik het niet waard ben om goed in mijn vel te zitten, gezond te zijn. Dat ik het niet waard ben dat mijn darmen goed werken, dat ik geen last heb van jeuk en ontsierende huidontstekingen en dat ik veel energie heb en vol levenslust ben. Ik kan me heel wanhopig, verdrietig, somber voelen wanneer ik probeer er aantrekkelijk uit te zien en me dat niet lukt.
. Ik kan heel prikkelbaar zijn. Als weinig dingen lukken in mijn leven en mijn leven op een gevecht lijkt. Als ik voor elk succes hard moet knokken en veel tegenslagen moet overwinnen. Ik moet heel vaak een teleurstelling zien te overwinnen om weer nieuwe moed te hebben om door te gaan. Door frustratie en moeheid kan ik soms heel prikkelbaar zijn. Ik onderdruk dit meestal in het bijzijn van andere mensen, tenzij bij mijn ouders. Ik kan dan behoorlijk kortaf en heftig reageren en vaak ook veroordelend en verwijtend.
. Ik erger me regelmatig aan mensen, in het bijzonder aan mensen die zich egoïstisch gedragen, geen rekening houden met de ander, weinig bewust zijn van ongezond gedrag.
Ik kan me behoorlijk ergeren aan mensen in het verkeer die gevaarlijk gedrag vertonen en niet goed uitkijken. Ik erger mij aan mensen die veel aan het mobiel bellen zijn (in de auto, op de fiets, in de collegezaal etc.), mensen die roken waar ik last van heb (ik krijg pijnlijke branderige ogen van rook en last van mijn longen), mensen die agressief en lawaaierig zijn. Mensen die zichzelf heel graag in het daglicht zetten kunnen mij irriteren.
. Ik ben teleurgesteld in mijn ouders. Mijn ouders waren niet in staat mij de liefde en bevestiging te geven die ik nodig had en zij waren niet in staat mij te ondersteunen bij mijn ontwikkeling en de problemen die ik had. In het verleden heb ik mijn vader gehaat. Ik heb intussen geleerd mijn vader te accepteren. Maar ik kan hem nog wel eens verwijten maken voor mijn problemen. De laatste jaren is de relatie met mijn ouders verbeterd. Mijn moeder werkt mij nog wel eens tegen. Zij zorgde in het verleden vaak voor tegenwerking of kritiek als ik met iets nieuws bezig was.
. Ik heb soms schuldgevoelens maar ik verdring ze regelmatig omdat ik veel moeite heb met mij schuldig voelen. Als ik me schuldig voel schaam ik me nog meer. Of het is een bevestiging van: ‘ik kan het toch niet’ of ‘ik ben een stommeling’.
Als ik me schuldig voel wil ik me graag excuseren. Tegenover mijn ouders vind ik dit moeilijk omdat zij (en in het bijzonder mijn vader) ook nooit hun excuses aangeboden hebben. Excuses aanbieden vind ik soms ook moeilijk omdat ik niet het gevoel wil hebben dat ik als enige schuldig ben. Ik heb het soms moeilijk om schuld te bekennen.
. Ik ben niet echt agressief. In het verkeer kan ik wel eens provocerend zijn wanneer iemand asociaal gedrag vertoont. Ik heb wel de neiging mij agressief te gedragen als ik teveel gefrustreerd ben en mijn woede kwijt moet. Meestal ga ik dan naar het fitness-centrum om flink te sporten of sla ik een keer hard tegen een deur. Ik kan mijn woede ontladen door tegen iets te slaan. Bij kwaadheid kan ik ook onaangenaam zijn tegen mensen. Ik word snel kwaad bij mijn ouders of zusjes. Vooral als ik me onrechtvaardig behandeld of niet begrepen voel. Ik ben opvliegend in frustrerende situaties. Ik kan niet lang kwaad blijven. Het is snel over.
. Ik kan heel geduldig zijn maar ook heel ongeduldig. Wanneer ik heel ongeduldig ben word ik mopperig en kwaad op mezelf of op dat wat niet lukt.
. Ik kan gesloten zijn, vooral bij mensen waar ik me onzeker bij voel. Maar een aantal mensen weten bijna alles van mij en aan hen durf ik ook alles te vertellen, ik heb dan geen geheimen. En ook hier op het internet mag iedereen alles van mij weten. In de fitness praat ik teveel, zeggen mijn sportmaten. Ik wil soms veel vertellen in een korte tijd. Maar wanneer ik mij me niet op mijn gemak voel praat ik weinig. Ik ben soms te open en geef mij te snel bloot. Vooral over liefde en seks. Dan heb ik achteraf spijt van wat ik gezegd heb. . Ik overdrijf soms als ik iets vertel of uitleg omdat ik bang ben dat men mij niet goed begrijpt.
. Ik kan mij niet altijd goed uitdrukken bij een vrouw die ik leuk vind of in situaties waarbij ik mij niet goed een houding weet te geven en bang ben om onzeker over te komen.
. Ik heb moeite met het uiten van mijn gevoelens. Ik slik veel in of onderdruk mijn gevoelens. Vooral gevoelens van geïrriteerd zijn of iemand erg graag mogen houd ik vaak in. Ik heb de neiging veel op te kroppen. Vooral irritaties voor anderen krop ik op. .
Ik voel me vaak wel vol schieten met emoties, maar dit blijft binnen en komt niet echt tot expressie. Ik kan moeilijk huilen.
. Ik vind het belangrijk dat anderen mij aardig vinden. Maar ik weet niet altijd even goed hoe dat te doen. Ik wil niet slijmen of mij als geweldig voordoen of de ander op een voetstuk plaatsen. Ik probeer te voldoen aan de wensen en de eisen van de anderen.
. Ik ben er voortdurend mee bezig wat de ander van mij denkt. Van de kleding die ik draag, hoe ik praat, wat ik doe, hoe ik er uitzie, wat ik belangrijk vind. Voor al dat soort zaken hoop ik op goedkeuring van de ander.
. Ik ben soms onecht en vooral als ik bezig ben met een goede indruk willen maken op een vrouw. Al doe ik niet overdreven, ik ben toch mezelf niet. Ook bij andere sociale contacten wanneer ik me onzeker voel of graag positieve aandacht wil, gebeurt het wel eens dat ik een geforceerde houding aanneem. Vaak weet ik mij niet goed een houding aan te geven.
. Ik voel me wel eens beschaamd. Vooral wanneer ik denk dat mensen nu wel een heel raar idee van mij zullen krijgen. In situaties waarin men van mij kan denken dat ik een seksist, ordinair of een mislukkeling ben, voel ik me beschaamd.
. Ik ben jaloers op mannen die er goed uitzien, vol zelfvertrouwen zijn , succesvol zijn en een leuke vriendin hebben. Ik vergelijk mezelf regelmatig met andere mensen. Niet in competitieve zin maar meer: zo wil ik ook of niet zijn.
. Ik ben nerveus bij een leuke vrouw, bij intiem zijn, wanneer ik me moet bewijzen. Ik ben innerlijk onrustig, vooral nu ik nog steeds niet gevonden heb wat ik zoek en waar ik naar verlang.
. Ik voel me regelmatig gespannen. Die spanning voel ik vaak in mijn buik. Mijn buik is verkrampt, mijn denken is verkrampt, ik ben bang dat er iets niet leuks zal gebeuren.
. Ik voel me nogal eens gejaagd, nu ook door de studie omdat ik veel moet doen in weinig tijd. Ook op het werk wanneer de werkdruk hoog is en veel zieke kinderen om veel zorg en aandacht vragen die er eigenlijk nauwelijks is.
. Ik kan heel onrustig, onzeker, opgejaagd en gespannen worden door stress. B.v.. als er veel van mij verlangd wordt en aan allerlei kanten aan mij getrokken wordt tijdens het werk en daarbij veel gedaan moet worden, en er geen tijd en ruimte voor is. Ik kan me bij het studeren soms behoorlijk opjagen om alles te leren.
. Ik doe veel dingen met tegenzin. Ik voel een weerstand tegen dingen die veel moeite kosten. Ik word moe en krijg hoofdpijn alleen al door er aan te denken. Veel studeren doe ik met een sterke tegenzin, het kost mij veel moeite en ik kan me moeilijk ontspannen. Daarnaast doe ik mijn werk als verpleger met tegenzin, maar ik heb dit nodig voor mijn levensonderhoud. Mijn werk kost mij vaak veel energie. Op het werk ben ik veel te beperkt in wat ik kan doen, ik voel me vaak machteloos. Ook heb ik er moeite mee dat de artsen de verplegers zien als verpleeg-slaven. Door de werkdruk zijn wij vaak meer bezig met het geven van medicatie dan met andere belangrijke dingen.
. Mijn moeder heeft regelmatig kritiek op mij. Wanneer ik mijn huis niet goed schoonmaak, of te weinig mijn lakens verschoon of teveel geld besteed aan mijn gezondheid ed.
Van collega’s krijg ik regelmatig opmerkingen over mijn uiterlijk. Dat ik weer te dun lijk alsof ik weer ben afgevallen en waardoor ik dan weer groter lijk. Wat gevoelig ligt.
. Ik ben gevoelig voor kritiek. Ik ervaar het regelmatig als een zware persoonlijke aanval alsof ik niet goed ben of fout zit bij voorbaat. Ik ben gevoelig voor kritiek op mijn uiterlijk. Ik ben heel gevoelig voor kritiek van vrouwen op mijn man-zijn, aantrekkelijkheid enz.
Ik ben gevoelig voor kritiek op mijn functioneren als ik een hoge inzet heb gehad en mijn best heb gedaan. Ik ben ook bang om fouten te maken welke tot gezichtsverlies kunnen leiden of schade aan een ander kunnen veroorzaken. Ik wens de waardering en het respect van anderen te krijgen. Ik ben bang om kritiek en afkeuring te krijgen van mezelf en van anderen.
. Ik voel me gemakkelijk aangevallen en kan dan een vrij onschuldige opmerking als kritiek opvatten. Vooral alles in verband met mijn uiterlijk, mijn prestaties bij de vrouwen en mijn functioneren als professional ligt gevoelig. Ik ga dan snel in de verdediging. Ik kan hierin ver doorgaan en soms lang en vaak op de dingen terug komen.
. Ik kan niet altijd neen zeggen als ik bang ben de sympathie van de ander te verliezen. Ik ben manipuleerbaar door mensen van wie ik mij afhankelijk voel of van wie ik de sympathie niet wil verliezen.
. Ik kan soms moeilijk beslissen, ik kan ook wel snel een beslissing nemen. Ik ben wel eens bang om de verkeerde beslissing te nemen. Ik vraag ook regelmatig de mening van anderen.
. Als ik mijn zin niet krijg kan ik mij gedragen als een teleurgesteld kind en laat ik merken dat ik teleurgesteld ben. Ik probeer alsnog te krijgen wat ik wil. Ik heb wel eens zelfmedelijden en een slachtofferhouding.
. Ik kan mij niet vlot aanpassen aan nieuwe situaties. Ik moet altijd wennen en mij opnieuw aanpassen. Ik heb angst voor nieuwe dingen, ik ben bang niet te kunnen voldoen aan de nieuwe gestelde eisen of verwachtingen. Of ik ben bang dat de nieuwe situatie slechter is dan de vorige. De nieuwe situatie waarin ik nu zit, studeren en geen vaste baan meer, heeft ook de nodige angst opgeleverd. Ik heb ook angst om een nieuwe relatie aan te gaan en angst om verliefd te worden.
. Ik ben vaak te serieus. Ik ben teveel bezig op een strakke manier met mijn gezondheid, spirituele groei en carrière en kan moeilijk dit loslaten of hier luchtig over doen.
. Ik ben te streng voor mezelf, ik eis teveel van mezelf. Ik gun mezelf weinig echte ontspanning. Ik ben soms ook streng voor anderen als zij klagen want dan vind ik dat zij moeten werken aan hun problemen i.p.v. steeds maar praten en klagen over hun problemen.
. Ik kan tactvol zijn maar soms ook kwetsend. Vooral als ik iemand niet mag en dat beslist wil laten voelen.
. Als mij iets dwars zit terwijl ik naar een ander luister, gaat mijn aandacht soms naar mezelf en luister ik niet echt meer.
. Ik krijg respect en appreciatie van anderen. Maar ik apprecieer mezelf te weinig of ik denk dat ik het niet verdien.
. Ik heb graag bevestiging van mijn goede prestaties of kwaliteiten en ik krijg graag complimentjes. Ik heb het meest bevestiging nodig van de vrouw die ik leuk vind. Pas dan weet ik of ik leuk genoeg ben voor haar.
. Ik vind het moeilijk om complimentjes te geven. Van huis uit heb ik weinig waardering en ondersteuning gekregen, dus dit is wel een probleempunt voor mij. Ik heb moeite met het geven van waardering.
. Ik hunker naar liefde. Ik kan mezelf geen liefde geven en ik krijg het ook niet voldoende van een ander. Ik wens dit vooral van een vrouw te krijgen die ik leuk vind.
. Ik kan liefde geven aan anderen, maar ik voel me er wel in geremd. Ik ben bang om gekwetst of afgewezen te worden.
. Dingen lopen vaak moeizaam, er zijn vaak barrières, ik heb veel tegenslagen.
. Ik heb organisatietalent en werk over het algemeen efficiënt. Maar bij nieuwe taken of nieuwe omstandigheden heb ik wel even tijd nodig om alles weer soepel te laten verlopen.
. Ik neem soms teveel hooi op mijn vork, ik verwacht van mezelf dat ik het allemaal moet kunnen. Bijvoorbeeld 60 uur studeren, sporten en daarnaast nog nachtdiensten draaien. Ik wil teveel zaken tegelijk doen. Omdat ik denk dat het allemaal nodig is om mijn doel te bereiken of omdat ik ieder te vriend wil houden of een plezier wil doen.
. Als ik iets niet terugvind probeer ik rustig te blijven maar soms ga ik mij machteloos en hulpeloos voelen en/of boos.
. Ik heb soms wat moeite met inslapen, behalve als ik echt moe ben. Door mijn onregelmatige diensten lukt het mij niet altijd om even goed te slapen, vooral in de nachtdienst. Ik slaap soms erg onrustig, woel veel en droom veel (geen fijne dromen maar chaotische verwarrende dromen en vooral uit mijn jeugd). Ik voel me vaak moe als ik wakker word. Vaak heb ik al geen zin in de nieuwe dag als de wekker overgaat.
. Ik heb een slecht humeur bij het opstaan. Ik heb weinig zin in een dag die volgens mij dan weer dezelfde problemen oplevert als de voorgaande dagen/weken/maanden/jaren.
. Ik heb seksuele problemen, ik kom te snel klaar. Soms al binnen een halve minuut, vooral wanneer ik gespannen ben.
Ik heb weinig seks, wat mij frustreert omdat ik seks heel fijn vind ondanks het feit dat ik me vaak onzeker voel en schaamtegevoelens heb. Ik masturbeer om mij te ontspannen of als ik mij rot voel. Ik gun mijzelf nu en dan een erotische massage waar ik naast seks ook aandacht en genegenheid krijg.
. Ik heb veel fantasieën over een vrouw die ik heel leuk vind. Dit zijn romantische fantasieën. Ik heb ook regelmatig seksuele fantasieën bij het masturberen om mij te ontladen of te ontspannen. Soms voor mij de enige manier om mij even anders te voelen dan onzeker, down, somber.
